Verlaten maar niet vergeten

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/724/63072486/files/2014/12/img_5861-1.jpg

Gisteren bezochten we 3 weeshuizen. In het eerste weeshuis (Chisinau) wonen zo’n 180 kinderen. De sfeer is die van een jaren dertig school. Alleen hier gaan de kinderen na de les niet naar huis. Dit is hun huis.

De afgelopen 10 jaar zijn minstens 100.000 single moeders uit dit land verdwenen. Ze konden hier niet overleven, want zonder werk verdien je niets en eindig je letterlijk op straat. Uitkeringen? Bijstand? Daar hebben ze hier niet van gehoord. Veel van deze alleenstaande moeders gingen dus buiten Moldavië op zoek naar werk, en lieten hun kind noodgedwongen achter in een weeshuis. Tijdelijk. Alleen… ze werden getrafficked. Verhandeld als slaaf. Het beloofde werk in een restaurant werd een slavenbestaan achter slot en grendel. Dertig keer per dag misbruikt door mannen die betalen wat ze er voor over hebben. En zo werd tijdelijk permanent. Ze zien hun kind nooit meer terug. Het kind groeit op in een weeshuis, zonder vader of moeder, alleen soms nog een oude oma die niet voor ze kan zorgen. Geen gezellige maaltijden in een huisgezin rondom de kerstboom, maar eetzalen hun leven lang. Tenminste, tot ze zestien zijn. Dan worden ze uit het weeshuis geplaatst en wacht veel van hen eenzelfde lot. Verhandeld in de gedwongen arbeid (de jongens) of prostitutie (de meisjes). Want ze kunnen geen kant op. Hebben een stempel in hun paspoort (letterlijk). Hebben weinig gevoel van identiteit, eigenwaarde, of goede opleiding genoten. Ze zijn vogelvrij.

Tenzij ze worden opgevangen in een liefdevol gezin met pleegouders. Bijvoorbeeld in een van de huizen van New Hope Moldova, waar er nu drie van zijn, en binnenkort nog twee in gebruik worden genomen (zie eerdere blog van deze maand).

Het lijkt een druppel op een gloeiende plaat. Maar wanneer je deze ‘druppels’ ontmoet dan zie je waarom we dit doen: hun leven wordt getransformeerd. Ze leren geloven, ze ontmoeten God, ze ontvangen genezing, leren Engels, krijgen vrienden uit Nederland.

Zeven van deze meisjes wonen bij pleegouders Sergio en Elena in het transition home van NHM in Orhei, waar wij deze week ook verblijven.

Nu zijn we weer onderweg naar het volgende weeshuis. Een weeshuis waar pastor Oleg vaker komt en waar gedurende het hele jaar followup is van dit werk.

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/724/63072486/files/2014/12/img_5925-0.jpg

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s